Artykuły tematyczne

Odkąd Polska przystąpiła do Unii obowiązują nas nowe zasady, oparte na systemie interwencji na rynku zbóż. Przy skupie zboża rolnik musi wykazać jego wyznaczone parametry, czyli ciężar, wilgotność i zanieczyszczenia.

Powszechny jest zbiór zbóż kombajnem, który jest bardzo wydajny terminowo. Przeprowadza się go w pełnej dojrzałości, co jest korzystne technologicznie. Potem gospodarz musi przygotować ziarno, jeśli chce je przeznaczyć do skupu lub magazynować. Zanim to jednak nastąpi musi oczyścić je z chwastów i zanieczyszczeń. Może je poddać suszeniu. Na wilgotność ziarna wpływają aspekty biologiczne i atmosferyczne. Proces suszenia musi zmniejszyć poziom wilgotności do określonej granicy, która gwarantuje bezpieczne i prawidłowe przechowanie.

Mogłoby się wydawać, że zebrane zboże stanowi homogeniczny produkt, jednak jest inaczej. Wśród zanieczyszczeń mu towarzyszących mogą znaleźć się i takie, które uznawane są za użyteczne. Jest to na przykład ziarno, które nie rozwinęło się odpowiednio lub zostało uszkodzone w trakcie wzrostu. Zanieczyszczenia uznane za nieużyteczne, to wszelkie składniki, które przedostają się do kombajnu wraz z ziarnem, czyli kamienie, szkło, metale, piasek czy ziemia.

Ziarno, które cechuje wysoki poziom wilgotności jest narażone na niekorzystne procesy, które wpłyną na jego jakość. Towarzysząca jej wysoka temperatura może mieć wpływ na rozwój mikroorganizmów i szkodników. Z drugiej strony zanieczyszczenia bezpośrednio w ziarnie sprzyjają powstaniu zarodników grzybów.

Magazynowanie ziarna musi zatem opierać się na kontroli 4 czynników, jakimi są jego stan, wilgotność, temperatura, oraz kontakt z powietrzem.